ای امیدی که مرا غیر تو مقصد نبود            

پیش بیتابی من آمدنت زور نبود

تا که بیگانه راز دل ما پی نبرد

کاش چشم من و چشم تو غم آلود نبود

یار شیرین لب من گفت به هنگام وداع

لحظه ای تلخ تر از لحظه بدرود نبود

    غم آبادی به نام زندگانی ساختم بی تو

                                                      ز بیم شام تنهایی به غم پرداختم بی تو

به زیر ران ما اسب جوانی بود و تنهایی

                                                       رمیدی از من و تنهای تنها تاختم بی تو

گل من گریه نکن

که درآینه اشک تو غم من پیداست
قطره ی اشک تو داند که غم من دریاست

دل به امید ببند...

نا امیدی کفرست...

چشم ما بر فرداست٬ز تبسم مگریز

در دندان تو در غنچه لب زیباست

گل من گریه مکن...

  بیایید دنیا را بسازیم نه با دنیا بسازیم

http://www.dariusheghbali.com

       بود سوزي در آهنگم خدايا!

       تو ميداني كه دلتنگم خدايا!

       دگر تاب پريشاني ندارم

       نه از آهن،نه ازسنگم خدايا

مرا از یاد خواهی برد میدانم

و من از دیدگان سرد تو یک روز میخوانم

سرود تلخ و غمگین خدا حافظ را...

مرا از یاد خواهی برد میدانم و از یادم نخواهی رفت...

به بهارم نرسیدی به خزانم بنگر٬ که به مویم اثر از برف زمستان من است

نارفيقان اين زمان لاف از رفاقت ميزنند..در حريم عاطفه نقش شقاوت ميزنند .. مردمي نا مردمندو سخت لبريز از ريا..باهمه بي ريشگي دم از اصالت ميزنند

حدیثم را کسی نشنید نشنید

درونم را کسی نشناخت نشناخت

بر این چنگی که نام زندگی داشت

سرودم را کسی ننواخت ننواخت

امشب را تا سحر بیدار خواهم ماند

امشب را تا خاموشی آخرین ستاره به اسمان

چشم خواهم دوخت وبه تو خواهم اندیشید

امشب را با قلبی عاشقانه تر دوست خواهم داشت ،

امشب را با تو خواهم بودبا دلی خالی از غم های نبودنت...

چون

امشب دلم به دنبال توست!

با انکه دستانم دور از دستان توست!

من شا خه گل سرخی بایاد تو در دست میگیرم

آن را می بوسم وازدور ترین را ها تقدینت میکنم

اشکی که بی صداست
پشتی که بی پناست
دستی که بسته است
پایی که خسته است
دل را که عاشق است
حرفی که صادق است
شعری که بی بهاست
شرمی که آشناست
دارایی من است
ارزانی شما

کاش همان کودکي بوديم که حرفهايش را از نگاهش مي توان خواند اما اکنون اگر فرياد هم بزنيم کسي نمي فهمد و دل خوش کرده ايم که سکوت کرده ايم سکوت پر بهتر از فرياد تو خاليست دنيا را ببين... بچه بوديم از آسمان باران مي آمد بزرگ شده ايم از چشمهايمان مي آيد!! بچه بوديم دل درد ها را به هزار ناله مي گفتيم همه مي فهميدند بزرگ شده ايم

نمانده امری و صدها سخن به دل مانده

صدا.صدا که مرحم فریاد بود زخم مرا

به پیش درد عظیم دلم خجل مانده

از دست عزیزان چه بگویم.گله ای نیست

گر هم گله ای است دگر حوصله ای نیست

سر گرم به خود زخم زدن در همه عمرم

هر لحظه جز این دسته مرا مشغله ای نیست

آدمک مرگ همین جاست بخند...

دست خطی که تورا عاشق کرد . شوخی کاغذی ماست بخند...

آدمک گول نخوری گریه کنی . دنیا سراب است بخند...

آن خدایی که بزرگش خواندی . بخدا مثل تو تنهاست بخند.......

فاصله ی سراب تا واقعیت.......مه وجود دارد

خیره به دنبال چه میگردی...؟

هم چنان باید رفت در نگاه خسته مرغان عشق

زندگانی بر خلاف آرزوهایم گذشت

با همه نا مهربانان مهربانی کرده ام

هم دلی هم آشیانی هم زبانی کرده ام

بعد از این بر چرخه بازیگرامیدم نیست نیست

آن سرانجامی که بخشاید نویدم نیست نیست....

یادها رفتند و ما هم می رویم از یادها